Kot Burmski

Wprowadzenie
Kot burmski to średniej wielkości kot o orientalnym pochodzeniu, tj. z Tajlandii i Birmy (Myanmaru). Jest jedną z ras opisanych w starym tajskim manuskrypcie, Smud Khoi. Jego oryginalna nazwa to Thong Daeng i do dziś jest hodowany w Tajlandii.

Historia
Pierwszy znany kot, który trafił na Zachód w 1930 roku, nazywał się Wong Mau i w rzeczywistości nie był kotem burmańskim, jakiego znamy, lecz mieszańcem burmańsko-syjamskim, nazywanym w większości organizacji zajmujących się kotami tonkijskimi. Wong Mau został znaleziony na ulicach Rangunu w Birmie przez pewnego doktora Josepha C. Thompsona z San Francisco, który był hodowcą kotów syjamskich. Zabrał on Wong Mau ze sobą do Stanów Zjednoczonych i skojarzył ją z kilkoma reproduktorami kotów syjamskich, a najciemniejsze kocięta z tych skojarzeń zostały wybrane do dalszej hodowli i później uznane przez CFA (Cat Fanciers Association) za nową rasę – kot burmański. Z USA rasa została wyeksportowana do Anglii, a później do Europy kontynentalnej i Australii.

Wygląd
Burma w FIFe występuje w 10 odmianach kolorystycznych: brązowej, niebieskiej, czekoladowej, liliowej, czerwonej i kremowej, a także odpowiednich szylkretach. W ich sierści nie powinno być białych włosów. Szylkrety mają wzór bardziej łaciasty niż u innych ras, ze względu na wzór c c colourpoint, który jest charakterystyczny dla rasy burma.  Burma potrafi zaskoczyć, gdy się go podnosi, jest cięższy, niż można by się spodziewać. Przy dobrej opiece może dożyć 15-20 lat i pozostaje skory do zabawy nawet w starszym wieku. Innymi słowy: idealny towarzysz dla osób szukających żywego kota!

Temperament 
Jako „kuzyn” kota syjamskiego, orientalnego krótkowłosego, korata i tajskiego, koty burmańskie mają podobne, otwarte osobowości. Mogą być bardzo rozmowne, towarzyskie i zabawne, i zazwyczaj są bardzo lojalne wobec swoich właścicieli. Zwrot „raz Burmańczyk, zawsze Burmańczyk” jest używany przez wiele osób, które miały przywilej posiadania kota burmańskiego. Koty burmańskie uwielbiają towarzystwo innych kotów burmańskich, ale dogadują się również z kotami domowymi lub innymi (orientalnymi) rasami. Nawet z psami! Ponieważ jednak niektóre osobniki mogą być dość dominujące, zaleca się staranne dobranie towarzystwa dla kota burmańskiego.